Nadan

padisah ve vezir

Kitabın adı: Nadan

Kitabın yazarıÖmer Seyfettin

Kitabın konusu: Akılsız insanla beraber olmanın zorluğu

Nadan, çok güzel bir hikaye ben bu hikayeyi çok sevdim. Inşallah sizler de okurken zevk alırsınız. Kitabin ozeti su sekilde:

Vaktiyle devr-i Osmani’de akıllı, tecrübeli bir vezir yaşarmış. Vezir, padişaha kızmış köşesine çekilmişti. Siyasetten uzak kalmayı tercih etmişti. O zamanlar devlet zor durumdaydı. Padişah çaresiz kalmıştı, düşmanlar savaşmak için hazırdı. Cephelerdeki askerlerin savaşacak gücü yoktu. Bırakın savaşmayı hareket etmeye halleri yoktu. Padişah, veziri yanına çağırdı ve devletin durumunu anlattı. Vezirden bir çözüm bulmasını ve devleti bu dertten kurtarmasını istedi. Ama vezir bu işlerden elini ayağını çektiğini söyledi. Padişah sinirlendi ve askerlerine “Atın bunu zindana, aklı başına gelsin!” dedi.

Günler geçti ama vezir padişahın teklifini kabul etmedi. Padişah askerlerine bir nadan bulunmasını ve bu vezirin yanına kapatılmasını söyledi. Vezir yılmadı nadana katlandı ama ne kadar katlansa da en sonunda nadan onu kızdırmayı başarıp padişahın teklifini kabul ettirdi. Devlet eski durumuna döndü ve savaş bitti. Devlet yeniden huzura kavuştu.

Hikaye hakkinda genel dusuncelerim kisaca su sekilde. Güzel bir hikaye cahil (nadan) bir insanla sohbetin ne kadar zor olduğunu gösteren bir hikaye. Ben  cok beğendim, umuyorum ki sizler de begenmişsinizdir.

Reklamlar

Futbol topu

futbol-top-cocuk

Kitabın adı: Futbol Topu

Kitabın yazarı: Mustafa Gezer

Kitabın konusu: Çocukların ikiyüzlülüğü

Mahallemizde boş bir arsa vardı. Hafta sonları okul çıkışları orada toplanıp, top oynardık. Bezden ya da kağıttan top yapardık.Takımlar kurulur ve kıyasıya maç yapardık. Takımlar kurulurken Selim hep takımın dışında kalırdı. İki takımın kaptanı da Selim’i takımlarına almazlardı. Selim de bir kenardan izlemek zorunda kalırdı.

“Yahu arkadaşlar, Selim’i de aramıza alalım” diyenler olsa da, çoğunluk onu dışlardı. Selim de bir kenardan izlemek zorunda kalırdı.

Selim bizlerle oynamak istiyordu ama bir türlü oynayamıyordu. Çünkü futboldan anlamıyor diye Selim’e karşı çıkıyorlardı.

Bir gün arkadaşlarından biri bez ve kağıt karışımı bir top yapmış idi. Yine Selim takıma girememişti. Günler haftalar böyle geçti. Başka bir gün Selim elinde bir futbol topuyla geliyordu. Herkes, şaşkınlıkla Selim’e bakıyordu. Selim geldiğinde, “Ooo,Selimciğim hoşgeldin” diyenler bile oldu. Selim hiç aldırmadan futbol topunu sektirmeye devam etti. Arkadaşları Selim’in başına toplandılar. Ve bundan sonra hep birlikte futbol oynadılar.

Sizce yaptıkları doğru bir davranış mı?